Masz pytania?
22 739 99 41

Nasza najnowsza realizacja

Aby praca stała się przyjemnością!

Kabex - gwarancja dobrej jakości.

Kabex Hydroflex K2

Dwuskładnikowa, elastyczna, uszczelniająca zaprawa cementowo-żywiczna.

Hydraulicznie wiążąca zaprawa uszczelniająca, powstająca przez zmieszanie komponentu A - suchego proszku zawierającego spoiwo z cementu portlandzkiego, dodatki ulepszające i wypełniacze z naturalnych kruszyw kwarcowych; z komponentem B - wodną dyspersją żywic syntetycznych. Do stosowania wewnątrz i na zewnątrz.
Kabex Hydroflex K2 jest przeznaczona do wykonywania przeciwwilgociowych i przeciwwodnych, poziomych i pionowych, elastycznych warstw uszczelniających i mostkujących stabilne rysy o rozwartości do 0,75 mm, w strefie podziemnej i nadziemnej np. stóp, ław, płyt, ścian cokołowych i in. konstrukcji fundamentowych. Do stosowania w pomieszczeniach mokrych i wilgotnych w budynkach przemysłowych, gospodarczych i mieszkalnych, także z ogrzewaniem podłogowym, w systemach posadzkowych i okładzinowych pod ceramiką na kleju klasy C2 np. na tarasach, loggiach i balkonach, w systemach okładzinowych i ochronnych basenów oraz zbiorników na wodę i inne ciecze (po sprawdzeniu przydatności).
Opakowanie: 25kg 

Deklaracja Właściwości Użytkowych
Właściwości
Przygotowanie podłoża
Przygotowanie zaprawy
Sposób użycia
Zużycie
Narzędzia
Przechowywanie i transport
- elastyczna o dużej przyczepności 
- wodoszczelna,
- odporna na skurcz i odparzanie
- o optymalnych właściwościach roboczych,
- brak tendencji do spływania
- odporna na cykle zamrażania, UV i inne wpływy atmosferyczne;
- o  wytrzymałości mechanicznej.
Kabex Hydroflex K2 układać na podłożach mineralnych, takich jak: beton zwykły i komórkowy, mury o pełnej spoinie z drobnowymiarowych elementów ceramicznych, cementowych i ciepłochronnych; tynki tradycyjne i rapowane cementowe i cem.-wapienne; jastrychy cementowe i anhydrytowe; istniejące, dobrze przyczepne okładziny z płytek ceramicznych. Wszystkie podłoża muszą być stabilne, nośne, równe, czyste i wolne od substancji zmniejszających przyczepność (pył, oleje, wysolenia, mleczko cementowe, resztki farb itp.). Odpowiednią metodą usunąć źle związane lub wystające elementy podłoża (resztki zaprawy, łuszczące powłoki itp.). Ubytki i nierówności powierzchni naprawić, pory wypełnić, a odchyłki wyrównać odpowiednimi zaprawami. Podłoża chłonne – oczyścić i w razie potrzeby zagruntować materiałem Kabex NANO. Nie chłonne powierzchnie okładzin z płytek odtłuścić (np. acetonem), pokryć podkładem szczepnym KabexStyk i nałożyć próbną warstwę hydroizolacji. Jeżeli próba przyczepności wypadnie niezadowalająco, powierzchnie szkliwioną uprzednio zmatować np. przez szlifowanie. Na narożach, krawędziach, w dylatacjach, przepustach itp. miejscach zaplanować w miarę potrzeby odpowiednie profile.
Do ręcznego zarobu materiału nadają się mieszadła wolnoobrotowe do zapraw (do ok. 400 obr./min.) Do czystego pojemnika wlać składnik płynny B i wsypując powoli odmierzoną ilość materiału suchego A, mieszać całość bez napowietrzania, do uzyskania jednorodnie zarobionej masy. Odczekać ok. 5 minut, po czym całość ponownie wymieszać. Ostateczna konsystencja robocza zależy od takich czynników, jak np. oczekiwana grubość warstwy, temperatura podłoża i otoczenia, preferencje wykonawcy i, w głównym stopniu, od planowanego sposobu nakładania i rozprowadzania materiału na podłożu. Dla pacy i szpachli korzystne są konsystencje plastyczne. Podczas pracy nie rozrzedzać konsystencji zarobionego raz materiału dodatkiem wody, ani nie mieszać go z nową partią. Stałość konsystencji wpływa na jednorodność struktury i powierzchni nakładanego materiału.  Nie zarabiać więcej materiału niż można przerobić w czasie 45 minut.  
Materiał w zależności od warunków lokalnych i potrzeb zaleca się nakładać: - płaskim pędzlem lub szczotką, techniką malarską, dokładnie rozprowadzając go po podłożu jak gęstą farbę, - pacą stalową, przez szpachlowanie do uzyskania na płaszczyźnie warstwy o jednakowej, odpowiedniej grubości. Przy nakładaniu pierwszej warstwy izolacji techniką szpachlowania, początkową partię materiału rozprowadzać przez „szpachlowanie drapane” starannie wcierając ją w podłoże. Zalecana grubość pojedynczej warstwy mokrego materiału: ok. 1,5 mm. Zalecana minimalna, łączna grubość i ilość warstw po związaniu wynosi: 
- ok. 2 – 2,5 mm / 2 warstwy, jako izolacja przeciwwilgociowa,
 - ok. 3 – 3,5 mm / 2 do 3 warstw, jako izolacja przeciwwodna oraz przeciw wodzie spiętrzonej. Maksymalna łączna grubość warstw materiału wynosi 4 mm. 
Czas schnięcia w przeciętnych warunkach (temperatura 23°C, wilgotność względna 50%): - min. 4 h do wejścia na pierwszą warstwę w miękkim obuwiu i układania drugiej warstwy, - min. 16 h do wejścia na kolejne warstwy w obuwiu jw. i kontynuacji prac. Pełna odporność na stałe obciążenie wodą pod ciśnieniem – po 7 dobach. Podane czasy mają charakter orientacyjny. W warunkach chłodnych i wilgotnych ulegają one wydłużeniu, a w ciepłych i suchych skróceniu. 
Podczas nakładania, wiązania i wysychania wymagana jest minimalna temperatura materiału, otoczenia i podłoża: + 5 ˚C. Nie pracować pod bezpośrednim działaniem nasłonecznienia, deszczu i wiatru oraz w temperaturach wyższych niż 25 ˚C.
Ok. 1,6 kg/m2 gotowej zaprawy na 1 mm grubości warstwy. Ostateczne zużycie materiału zależy od warunków miejscowych i zaleca się je określać na podstawie prób wykonanych na reprezentatywnym podłożu.
Narzędzia czyścić czystą, zimną wodą, bezpośrednio po użyciu. 
Przechowywać i transportować w suchym pomieszczeniu, w oryginalnych opakowaniach, do 12 miesięcy od daty produkcji.