Masz pytania?
22 739 99 41

Nasza najnowsza realizacja

Aby praca stała się przyjemnością!

Kabex - gwarancja dobrej jakości.

Kabex Tynk LP


Kabex Tynk LP

Drobnoziarnisty, cementowo-wapienny tynk maszynowy do stosowania wewnątrz i na zewnątrz budynków. Spełnia wymagania normy PN EN 998-1. 

Sucha zaprawa mineralna na spoiwie cementowym, zawierająca naturalne kruszywa kwarcowe, lekkie wypełniacze, dodatki ulepszające oraz wewnętrzne zbrojenie rozproszone w postaci mikrowłókien syntetycznych. Stosowany do maszynowego lub ręcznego wykonywania wewnętrznych i zewnętrznych wypraw tynkarskich kategorii II i III lub jako lekki tynk podkładowy pod wyprawy szlachetne i tynki dekoracyjne. Zalecany na nośne podłoża ceramiczne, silikatowe, betonowe, keramzytowe, ściany z bloczków z betonów komórkowych lub na nośne podłoża starych tynków wapiennych lub cementowo-wapiennych. 

Opakowania worki 25kg
Sztuk na palecie: 42
Właściwości
Przygotowanie podłoża
Przygotowanie zaprawy
Sposób użycia
Zużycie
Narzędzia
Przechowywanie i transport
  • drobnoziarnisty, do nakładania ręcznego i mechanicznego, 
  • brak tendencji do spływania, 
  • o dużej odporności na skurcz,
  • hydrofobowy,
  • wysoce paroprzepuszczalny, 
  • niepalny, 
  • na różnego rodzaju podłoża,
  • do stosowania wewnątrz i zewnątrz,
  • odporny na wpływ warunków atmosferycznych.


Gęstość brutto w stanie suchym:       ≤ 1300 kg/m³

Reakcja na ogień:                       klasa A2-s1, d0,

Przyczepność po cyklach sezonowania:       0,5 MPa – FP: B,

Wytrzymałość na ściskanie:               Kateg. CS II (1,5+5 MPa),

Absorpcja wody:               Kateg. W2 (c ≤ 0,2kg/m²min.0,5),

Współcz. przepuszczalności pary wodnej:       15/35

Współcz. przewodzenia ciepła:       0,18 W/mk (wart.tab.),

Trwałość:                                                               ocena na podstawie przepisów obow. w miejscu zamierzonego stosowania zaprawy.
(odporność na zamrażanie i rozmrażanie)                     
Wszystkie podłoża muszą być suche, nośne, równe, stabilne, czyste i wolne od substancji zmniejszających przyczepność. Odpowiednią metodą (mechanicznie, wodą pod ciśnieniem, środkami myjącymi itp.) usunąć źle związane lub wystające elementy podłoża (luźne tynki, resztki zaprawy, łuszczące powłoki itp.). Ubytki i nierówności powierzchni naprawić, odchyłki wyrównać odpowiednimi zaprawami. Na mury o normalnej chłonności – po ewentualnym zwilżeniu - nanieść obrzutkę tzw. „szpryc” (Kabex Szpryc), która powinna pokryć równomiernie ok. 50% powierzchni. Silnie chłonne podłoża należy uprzednio zagruntować środkiem …………………………………… i również nanieść obrzutkę. Na podłożach o dużej przyczepności (np. nowe podłoża ceramiczne) dopuszcza się nanoszenie bez wstępnej obrzutki przy wykonywaniu wypraw tynkarskich wewnętrznych. Przy zastosowaniu produktu na elewacje przeprowadzić zawsze zalecane prace przygotowawcze w zakresie podłoża. We wszystkich narożnikach, na krawędziach i w szczelinach dylatacyjnych zastosować odpowiednie profile tynkarskie.
Tynk najefektywniej nakłada się odpowiednimi agregatami tynkarskimi. Można także zastosować mieszarkę do zapraw i pompę ślimakową lub tłokową. W przypadku ręcznego nakładania zaprawę można rozmieszać przy użyciu betoniarki lub mieszadła wolnoobrotowego. Ilość wody do rozrobienia 25 kg zaprawy wynosi około 6 litrów (w zależności od wymaganej konsystencji), a przy nakładaniu maszynowym (7,5-8 l), ostateczna konsystencja robocza zależy od czynników, jak np. warunki atmosferyczne, temperatura czy preferencje wykonawcy. Czas mieszania przy użyciu mieszarek ręcznych wynosi ok. 5 min.

Zarobioną zaprawę korzystnie jest nakładać za pomocą agregatów tynkarskich. Do narzutu ręcznego oraz zacierania tynku używać narzędzi z materiałów nierdzewnych. Narzut jednowarstwowy stosować tylko na bezproblemowych powierzchniach murów jednorodnych. W pozostałych przypadkach oraz w razie potrzeby uzyskania wypraw o grubości większej niż 15 mm materiał nakładać min. w dwóch warstwach.

Materiał nakładać na podłoże warstwą jednakowej grubości i wyrównywać łatą tynkarską wykorzystując np. listwy prowadzące. Miejsca zagrożone wystąpieniem rys skurczowych (naroża otworów okiennych i drzwiowych, skrzynki żaluzjowe, niejednorodności podłoża) wzmocnić przez zatopienie siatki zbrojącej o oczku min. 6 x 6 mm. Powierzchnię pod kolejną warstwę narzutu przeczesać lekko podczas jej twardnienia np. ostrą miotłą lub pacą zębatą w celu zapewnienia szorstkości i lepszej przyczepności. Drugą lub kolejną warstwę nakładać po związaniu i wstępnym stwardnieniu poprzedniej (zazwyczaj po 24 godzinach), nie dopuszczając do jej przesuszenia. Zatarcie na gładko ostatniej warstwy wykonać odpowiednimi narzędziami w określonym doświadczalnie momencie twardnienia zaprawy.

Uwagi pomocnicze:

Podczas prac tynkarskich stosować zasadę pracy zespołowej. Zapewnić odpowiednią do obrabianej powierzchni liczbę wykwalifikowanych pracowników, rozdzielić obowiązki oraz zadbać o kontrolę jednolitego efektu końcowego.

 Architektonicznie wydzielone, jednorodne, ciągłe powierzchnie obrabiać w jednym cyklu technologicznym, bez przerw. Pracując na nich z tynkiem, przestrzegać zasady prowadzenia prac „mokre w mokre”, tzn. nie dopuszczać do podeschnięcia nakładanego, ściąganego lub zacieranego materiału przed dołożeniem jego kolejnej partii.

 Formując ostateczną strukturę wyprawy zwracać uwagę na jej jednakowy wygląd. W tym celu stosować jednakowe narzędzia i ruchy, zwracać szczególną uwagę na styki powierzchni obrabianych przez różnych pracowników (np. przy podestach rusztowań).


Po zakończonych pracach, narzędzie od razu umyć pod bieżącą wodą.

Zaprawę należy przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych workach, w suchych warunkach (najlepiej na paletach). Chronić przed wilgocią. Okres przechowywania zaprawy w warunkach zgodnych z podanymi wymaganiami wynosi do 12 miesięcy od daty produkcji umieszczonej na opakowaniu.